Freedom means the freedom to say two plus two is four * If that is granted all else follows
Wednesday, December 2, 2009
manipulate emotions and control reason
Monday, November 9, 2009
dutch classroom coercion
Monday, September 14, 2009
'gewone' mensen gaan zich roeren tegen de staat

Friday, May 1, 2009
de gemankeerde gefrustreerde versus de parasiaire familie en haar volgelingen
Krankzinnigheid is van alle tijden. Ook hier op de Place de la Concorde zou iemand op de overstekers in kunnen rijden.
Zoals ook gekken hun pistool kunnen afvuren in een school.
Misschien was de frustratie van deze vogel terecht.
Hij is echter de machteloze gebleven die strategie ontbeert.
Vanmorgen leerde ik van het bestaan van artikel 92 van het wetboek van strafrecht:
De aanslag ondernomen met oogmerk om de Koning, de regerende Koningin of Regent van leven of vrijheid te beroven of tot regeren ongeschikt te maken, wordt gestraft met levenslange gevangenisstraf of tijdelijke van ten hoogste dertig jaren of geldboete van vijfde categorie.
Een aanslag op de parasitaire familie aan de Leidsestraatweg levert dus een substantieel hogele vrijheidsstraf oplevert op dan een aanslag op Jan, Piet of Klaas.
Dit is pas echt interessant! Het leven van een parasiet wordt in deze contreien hoger gewaardeerd dan dat van een producent!
De Fransen zijn anders. Zij spraken de onttroonde XVI na 1792 aan met “citoyen Louis Capet”.
HGR
Friday, February 20, 2009
De "debiele bestuurders" zijn de niet ingewijden

Politieke correct gedrag en politiek correcte taal zijn een belangrijk staatswapen in de strijd tegen vrijheid.
Het niet denken, zeggen, doen wat feitelijk gedacht, gezegd en gedaan zou moeten worden drijft een volk onherroepelijk in de richting van obscuriteit.
Deze weg eindigt in de middeleeuwse situatie waar een ieder de ideologische toorn van de Koning of de kerk kon inzetten om zijn buurman in een kerker te krijgen.
We zijn we daar al in zekere zin. “Horen zeggen” is in Nederland immers voldoende om U in de cel te krijgen.
Ellian beschrijft knap de symptomen van de ideologische grondslag van het Amsterdams bestuur. Hij beperkt zich door - bewust - bij de moslimproblematiek te blijven. Vanuit deze invalshoek betoogt hij dat politieke correctheid bij de PvdA uit de mode is.
Naar mijn smaak is dit echter niet zo. Volgens mij is de mate van politieke correctheid onder PvdA bestuurders vanuit een breder perspectief bekeken zelfs vergroot.
“Debielen” vind ik wel een correcte omschrijving voor “patsy’s” als Elatik. Denk echter dat Cohen gevaarlijk slim is. Hij zit binnen bij Common Purpose. Verder neemt hij deel aan het losse netwerk met: Balkenende, Welten, Wellink, Trichet, Sarkozy, Ruding, van der Veer et cetera.
Deze ingewijde draait U met een glimlacht een dolk in de buik.
Artikel Elsevier
HGR
Update: Elatik is waarschijnlijk CP
Sunday, February 15, 2009
Friday, February 13, 2009
Tuesday, January 20, 2009
Das Wissen schläft

van Derde weg tegen de staat:
In cc van Ch. Badger IV een antwoord op de vraag hoe het komt dat mensen deze gruwelijke slavernij accepteren:
Mr. Von Felski, Geachte, mijn saluut,
Om kort te gaan: ze weten niet beter."Das Wissen schläft". En U als entrepreneur? U heeft geen invloed.
De PR van de Staat richt zich in Nederland op stemgerechtigde particulieren die GEEN ondernemer zijn. Dat zijn er 11.780.000. Dit is zo’n 93% van het electoraat. Verder is het goed te bedenken dat zo'n 65% van deze groep aan de subsidiekant staat. Zij zijn voor hun inkomen afhankelijk van de staat.
Het deel van deze 11.780.000 mensen dat niet is ingewijd (praktisch allen), mag niet bemerken feitelijk slaaf te zijn.
Hoe pakken de apparachiks deze duivelse PR aan? Ik zet de verschillende actieterreinen voor U op een rij:
1. Structurele verlegging. Belastingen die particulieren betalen worden goeddeels geïnd door ondernemers.
De particulier betaalt belastingen door een laag loon te ontvangen en door te hoge prijzen voor zijn producten te betalen. De inlenende- en de verkopende ondernemers zijn zodoende beiden onbezoldigde belastingambtenaren.2. Surplus creëren en terugbetalen. Een belangrijke PR tactiek van de staat is het zodanig afstellen van de loonstrookprogramma’s dat ongeveer 102% van de verschuldigde lasten gedurende het fiscale jaar worden afgedragen. Het surplus wordt na de aangifte teruggestort.
Hiermee heeft het electoraat niet het gevoel veel belasting te betalen. De staat rooft pijnloos. De ondernemer heeft daarentegen wel een PR probleem.
Voorbeelden: IB + werkgeversdeel + premies + bijtellingen + forfaits, BTW, accijnzen, BPM etc.
De enige belastingen die rechtstreeks door de particulier worden afgedragen zijn gemeentelijke belastingen en retributies, eventuele importheffingen, en successierechten. Tegen deze belastingen wordt dan ook het meest door pariculieren geageerd.
Men reageert op wat men voelt. Niet op feiten. Feitelijk gaat het hier maar om een heel klein deel van de buit. Men was al eerder leeggeschud.
Men zegt dan: “ik heb geld teruggekregen van de Belasting”. Hiermee heeft de staat een positieve connotatie met de blauwe enveloppe gecreëerd.3. Onderwijs PR voor het nut van de staat. Een knappe zet van de promotors van de overheid is het monopolie, het verplichtstellen en subsidiëren van onderwijs voor kinderen.
Een versterkend onderdeel hiervan is de promotie van het eigen woningbezit waardoor de positieve transacties van de staat naar de particulier in grootte en frequentie toenemen.
Ik heb bij bestudering van boeken economie, geschiedenis en maatschappijleer een krankzinnige hoeveelheid staatspropaganda aangetroffen. De propaganda bestaat:4. Media I. Een andere knappe zet is staatsbeïnvloeding via de media.
a. allereerst uit het uitputtend behandelen van allerlei staatsinstituten en het ophemelen van staatsinterventieprogramma’s (VN, New Deal, Ontwikkelingshulp, de SER, vakbonden, zorgsector, justitie, politie, milieubeheer, et cetera), voorts
b. uit het benoemen en promoten van theoretici die staatsingrijpen voorstaan. Veel verder dan Keynesiaan Heertje, gaat het allemaal niet. Statist Galbraith en zure Tinbergen worden natuurlijk nog wel genoemd. verder bestaat de propaganda uit
c. het onvermeld laten van andere belangrijke economen. Hayek wordt domweg niet behandeld. Laat staan dat "The Road to Serfdom" op de boekenlijst staat. Rothbard, of Austrian Economics in het algemeen: nooit van gehoord. Milton Friedman, als foute kapitalist, wordt slechts van een afstand gedag gezwaaid. Zelfs een eenvoudige theorie als "de onzichtbare hand" van Smith kom ik niet tegen.
“De overheid is goed en nuttig. Zonder de staat zouden we overgeleverd zijn aan de wilden en zal slechts het recht van de sterkste gelden. En daarom is het goed dat er belastingen zijn.” Dat is de kernboodschap die leerlingen jaar in jaar uit ingehamerd krijgen.
De media staan onveranderlijk aan de kant van de overheid. Liegen en verzwijgen in functie van de staatsagenda is aan de orde van de dag. De feiten doen niet meer terzake.5. Media II. Last but not least: De staatsmedia, de PCM couranten, andere couranten en de commercielen zijn de roeptoeter voor het “Problem Reaction Solution” model van de overheden. Langs dit model wordt de staat de laatste honderd jaar sluipenderwijze vergroot.
Deze opstelling heeft meerdere oorzaken. Het voert mij te ver deze hier afzonderlijk te gaan behandelen.
Best kunt U overwegen dat de staat een geldverstrekker is voor een belangrijk deel van de media en voorts zijn ze gratis verstrekker van nieuws.
Media die het politieke nieuws NIET weergeven volgens de staatsagenda, krijgen te maken met een boycot van waardevolle nieuwsbronnen.
Problem. De staat creëert of benoemt een probleem. de verschillende media vergroten dit probleem uit. Voorbeelden: terrorisme, verwaarlozing in de zorg, drugs, weapons of mass destruction in Iraq, CO2, Vietnam, meeroken in de horeca, brandveiligheid.
Reaction. De natie reageert emotioneel. Meestal vanuit angst. Er wordt een vraag geformuleerd. Een taak voor de overheid is geboren.U ziet; de apparachiks hebben gekozen voor een 360 graden PR benadering. Het zit knap in elkaar. Diegenen die praktisch ervaren wat er loos is hebben geen stem. Daar is netjes voor gezorgd.
Solution. De staat definieert, implementeert en executeert een oplossing. Onveranderlijk betekent dit een vergroting van de staat en de collectieve sector en verder een beperking van de vrijheden van de natie. Er wordt meer geld onttrokken aan de werkelijke economie.
Het is aan U. Bevrijdt U van Uw ketens. Be free!
& enjoy the fight!
Ch. Badger IV
Thursday, March 20, 2008
McNamara

Fog of War - Errol Morris - Must See
http://www.sonyclassics.com/fogofwar/
http://www.rottentomatoes.com/m/fog_of_war/
The 11 McNamara lessons
1. Empathize with your enemy.
2. Rationality will not save us.
3. There's something beyond one's self.
4. Maximize efficiency.
5. Proportionality should be a guideline in war.
6. Get the data.
7. Belief and seeing are both often wrong.
8. Be prepared to reexamine your reasoning.
9. In order to do good, you may have to engage in evil.
10. Never say never.
11. You can't change human nature
http://www.alternativereel.com/conspiracy/Eleven_Lessons.php
additional ten lessons
1. The human race will not eliminate war in this century but we can reduce war, the level of killing, by adhering to the principles of a just war, in particular of proportionality.
2. The indefinite combinations of human fallibility and nuclear weapons will lead to the destruction of nations.
3. We are the most powerful nation in the world — economically, politically, and militarily — and we are likely to remain so for decades ahead. But we are not omniscient. If we cannot persuade other nations with similar interests and similar values of the merits of the proposed use of that power, we should not proceed unilaterally except in the unlikely requirement to defend the continental US, Alaska and Hawaii.
4. Moral principles are often ambiguous guides to foreign policy and defense policy, but surely we can agree that we should establish as a major goal of U.S. foreign policy and, indeed, of foreign policy across the globe : the avoidance in this century of the carnage — 160 million dead — caused by conflict in the 20th century.
5. We, the richest nation in the world, have failed in our responsibility to our own poor and to the disadvantaged across the world to help them advance their welfare in the most fundamental terms of nutrition, literacy, health, and employment.
6. Corporate executives must recognize there is no contradiction between a soft heart and a hard head. Of course, they have responsibilities to their employees, their customers and to society as a whole.
7. President Kennedy believed a primary responsibility of a president — indeed "the" primary responsibility of a president — is to keep the nation out of war, if at all possible.
8. War is a blunt instrument by which to settle disputes between or within nations, and economic sanctions are rarely effective. Therefore, we should build a system of jurisprudence based on the International Court — that the U.S. has refused to support — which would hold individuals responsible for crimes against humanity.
9. If we are to deal effectively with terrorists across the globe, we must develop a sense of empathy — I don't mean "sympathy" but rather "understanding" to counter their attacks on us and the Western World.
10. One of the greatest dangers we face today is the risk that terrorists will obtain access to weapons of mass destruction as a result of the breakdown of the Non-Proliferation Regime. We in the U.S. are contributing to that breakdown..
Wednesday, August 1, 2007
mr flip

Aan NRC Handelsblad
Redactie Opinie
Den Haag, 1 augustus 2007
Reactie op artikel Flip de Kam
Flip de Kam bepleitte in zijn artikel van afgelopen zaterdag het
beperken van belastingfaciliteiten van ondernemers. Zijn stuk gaat uit
van de premisse dat Nederland ?zindert van de ondernemingslust? omdat
het fiscaal voordelig zou zijn je baan op te geven, je in te schrijven
bij de Kamer van Koophandel en voortaan als ondernemer door het leven
te gaan. De Kam claimt dat dit de overheid jaarlijks 4 miljard euro
kost.
Onze kritiek op het stuk van De Kam spitst zich toe op twee punten. In
de eerste plaats kloppen zijn cijfers niet. Hij stelt dat het
belastingvoordeel van de ondernemer 10 procentpunten bedraagt, zowel
bij een inkomen van ?30.000 als van ?100.000. In werkelijkheid gaat
het om 7 procentpunten bij een inkomen van ?30.000, en om 2
procentpunten bij een inkomen van ?100.000. De besparing op premies
voor WIA, WW en pensioen bedraagt respectievelijk 19 procentpunten en
13 procentpunten, maar aangezien hier tegenover staat dat de
ondernemer zijn risico op arbeidsongeschiktheid, werkloosheid en het
behalen van de pensioenleeftijd zelf moet dragen of verzekeren, is het
onterecht om te stellen dat ?de fiscus ondernemers ? in vergelijking
met werknemers ? in de watten legt? zoals De Kam doet. Wij concluderen
dus dat het artikel van De Kam geen financieel fundament kent. Zijn
stellingen over het draagvlak voor de belastingheffing en de geclaimde
kosten snijden dan ook geen hout.
In de tweede plaats lijkt De Kam in zijn betoog te streven naar een
cijfermatige gelijkschakeling van de ondernemer met de werknemer, maar
hij gaat hiermee volledig voorbij aan allerlei aanvullende lasten die
de overheid aan de ondernemer oplegt. Ondernemers hebben
boekhoudplicht en moeten voldoen aan een hoeveelheid
(compliance)regels die groot genoeg is om vele bibliotheken mee te
vullen. Het aantal adviesuren dat de ondernemer moet inkopen bij
fiscalisten, accountants en andere adviseurs om enigszins wegwijs te
worden in het oerwoud van regels is in Nederland vele malen hoger dan
in omringende landen. Verder wordt de ondernemer gebruikt als een
onvrijwillige en onbezoldigde belastingambtenaar voor het incasseren
van o.a. BTW, loonbelasting, WW, WIA, ZvW en pensioenpremies,
accijnzen en invoerrechten. De staat wentelt incassorisico?s op
ondernemers af, bijvoorbeeld door ketenaansprakelijkheid en
inlenersaansprakelijkheid. Ook worden ondernemers benadeeld doordat de
contractvrijheid sterk is beperkt, bijvoorbeeld door de dwingende
bepalingen in het arbeidrecht, die met zich mee brengen dat werknemers
die zich ziek melden nog twee jaar moeten worden doorbetaald, en dat
ontslag alleen bij zeer grove misdragingen kan plaatsvinden zonder een
?ontslagvergoeding.? Wij vinden het dan ook niet meer dan redelijk dat
de ondernemer hiervoor fiscaal wordt gecompenseerd.
Wij stellen ons op het standpunt dat een cijfermatig
gelijkheidsstreven onrechtvaardig is en zwaar in het nadeel uitpakt
voor de ondernemer. Uiteraard verwerpen we op grond van voornoemde
feiten de gesuggereerde beperking van de belastingfaciliteiten van
ondernemers. Dit zou immers de positie van de ondernemer verder
verslechteren. Onze berekeningen zijn te vinden op www.hjc.nl
Toine Manders, Haags Juristen College - Paul Verhaegh, belastingadviseur
Tuesday, May 22, 2007
liever kuifje
Monday, May 7, 2007
staat versus individu
Légion Étrangère

nieuwe aap voor de franse statists: voormalig legionair die de rechtstaat niet zal respecteren
tegenkandidate Ségolène demoniseerde Sarkozy - was daarmee soort vrouwelijke kok of melkert - zette zich neer als kleine denker - minister van kind & gezin - vroeger tasjesdraagster en billemaat voor mitterrant
beiden opereren & denken volledig vanuit het ambtelijk perspectief
sarkozy won als underdog met elan
Friday, May 4, 2007
Saturday, April 21, 2007
hofstra's pagina één II

scherp gesteld zou men uit hofstra's betoog op pagina één kunnen concluderen dat ook de lezer "in een geldeconomie" gerechtigd is geld te nemen zodra om zij uitgaven te kunnen dekken
hij gaat er kennelijk vanuit dat iedereen begrijpt dat "in een geldeconomie" alleen de Staat (met een hoofdletter) geld mag nemen
en het moet want anders "is geen ordelijke samenleving mogelijk"
ik vind dit allemaal onvoorstelbaar! - veel juristen gesproken in dit volle leven - allemaal hebben ze hofstra moeten lezen - nooit heb ik gehoord dat in dit standaardwerk feiten worden gebouwd op een ideologisch, socialistisch moeras - en we hebben slechts over pagina één!
hofsta onderzoekt niet of orderlijk samenleven wellicht mogelijk is zonder de staat elementaire rechtsregels te laten overtreden en hij onderzoekt zeker niet of de staat mischien zelf de oorzaak is van het onbreken van orde
moedwillig introduceert hij een belastingrecht bij studenten - voor wie zijn inleiding vaak een eerste kennismaking is met de "wetenschap"- dat is gebaseerd op levensgrote dogma's
de student wordt geacht deze dogma's eveneens als basis van het denken te gebruiken
Friday, April 20, 2007
Inleiding in het Nederlands belastingrecht van socialist Hofstra I

Inleiding in het Nederlands belastingrecht van de socialist Hofstra die als minister in Drees III vooral ijverde voor het continueren van hoge belastingen. Hij liet -in comite- zelfs het kabinet ervoor vallen.
Een standaardwerk (tweedehands €57) - prijkt in de kast van elke jurist - ideologie als feiten aanvaard - een aantal zinnen uit pagina één:
- Zodra mensen in groepsverband samenwonen ontstaat de behoefte de onderlinge verhoudingen te regelen en de gestelde regelen, zo nodig door dwang, te handhaven (rechtvaardiging dwang voor het collectief)
- Het orgaan dat zich, als onmisbaar instituut tot handhaving van recht en orde, daarmede belast is de Staat (de onmisbare staat met een hoofdletter als handhaver )
- Onvermijdelijkheid dus van de Staat als zodanig, maar direct daarop aansluitend tevens onvermijdelijkheid van de belasting (rechtvaardiging belasting - staat met hoofdletter)
- In een maatschappij waar de economische verhoudingen op geld berusten heeft ook de Staat geld nodig om zijn uitgaven te kunnen dekken (de staat met een hoofdletter moet zijn uitgaven dekken - moet niet iedereen dat in een op geld gebaseerde economie?)
- Met het toenemen van de overheidsuitgaven is echter vooral de toestand gegroeid dat het overgrote deel van de overheidsuitgaven in de vorm van belasting moet worden opgebracht (rechtvaardiging hoge belastingen)
- De betekenis van de belastingheffing ligt in de eerste plaats hierin dat, zonder haar een ordelijke samenleving niet mogelijk is (afsluitend wordt hier een ieder die nog vragen zou durven stellen, op de vingers getikt)
Slaan beginnend juristen socialist Hofstra's pagina één soms over? verder lezen is moeilijk
four ways

four ways in which you can spend money:
- You can spend your own money on yourself. When you do that, why then you really watch out what you’re doing, and you try to get the most for your money.
- Then you can spend your own money on somebody else. For example, I buy a birthday present for someone. Well, then I’m not so careful about the content of the present, but I’m very careful about the cost.
- Then, I can spend somebody else’s money on myself. And if I spend somebody else’s money on myself, then I’m sure going to have a good lunch!
- Finally, I can spend somebody else’s money on somebody else. And if I spend somebody else’s money on somebody else, I’m not concerned about how much it is, and I’m not concerned about what I get. And that’s government. And that’s close to 40% of our national income.”
Thursday, April 19, 2007
geborneerde staatsarchitect weeber

+ 31 is verlost van de bedenker en ontwerper van gebouwen met de kilte van de technocraat. Gebouwen van waar mensen met een hart zich zo ver mogelijk willen verwijderen.
Na zijn aanvankelijke bekering tot “het wide wonen” mag de professor zijn miskenning ventileren via het ingezonden brievenkanaal van ons plaatselijk kritiekloos suffertje Amigoe.
Antilliaans architect
2 Nov, 2006, 17:42 (GMT -04:00)
TOT MIJN genoegen las ik dat de besprekingen tussen Curaçao en Nederland als voorbereiding op de slotverklaring worden gevoerd in Hotel Mercure te Den Haag. Er werd niet bij vermeld dat dit bekende blauwe hotel in 1983 door een Antilliaans architect werd ontworpen. Vermoedelijk is dit bij geen van de (Antilliaanse)deelnemers aan dit overleg bekend. Blijkbaar is het, anders dan bij bijvoorbeeld een componist, schrijver of schilder nog steeds niet normaal om ook bij de architect even stil te staan. Het gaat mij niet om nog meer naamsbekendheid, maar omblijk van cultureel bewustzijn bij politici. Iets wat in een trots autonoom land gewoon hoort. Als ik mij niet vergis, mis ik in dit belangrijke politieke proces tot nu toe een culturele paragraaf. Dat belooft niet veel goeds voor ons.
Prof. Carlos Weeber (architect) Curaçao
legaal? extra legaal?
“Legaal” wil zeggen: in overeenstemming met de geldende “wetten” en regels.
“Extra legaal” of “illegaal” wil zeggen: niet in overeenstemming met de geldende “wetten” en regels. Dan spreken we al gauw van “Fraude”, wat wil zeggen: bedrog.
Gubernatus stelt echter om meerdere redenen dat de fiscus niet eenzijdig uit het surplus van de menselijke productie kan nemen. Hij noemt er twee:
1. Het is roof.
Er is geen sprake van vrijwillige uitwisseling van individueel opgebouwde waarden. Rechten van het productieve individu worden geschonden door hem structureel waarden te ontnemen. Hij moet zijn middelen (74% direct + indirect) afstaan en administratief corvee (700 uur/jaar, gemiddelde onderneming) verrichten. Wij beschouwen de staat hierom als een criminele organisatie.
De definitie van het begrip “crimineel” is grofweg structureel de rechten van anderen schendend. Belastingrecht is ”positief-” ofwel bedacht recht. Fantasie. Ik doe beweringen over het tegendeel af als propaganda of het resultaat van propaganda.
2. Afwijzing “Sociaal Contract”.
De staat meent u te mogen belasten omdat u op haar grondgebied geboren bent, woont en werkt. In de kamerverhandelingen komt men regelmatig terug op het Sociaal Contract (van Rousseau). Dit mystieke “contract” voorziet erin dat natuurlijke individuele verantwoordelijkheden op collectief niveau geregeld worden en anderzijds regelt het dat het individu zich afhankelijk maakt van de staat. Een “burger” (citoyen) behoort zichzelf niet toe, maar behoort toe aan de staat. Wij wijzen dit mystieke “contract” radicaal af.
Rousseau is de grondlegger van het “burgerconcept”. Geïnterviewde politici en ambtenaren hoort men nooit spreken over mensen, maar over burgers, of “de burger”.
Met de acceptatie van deze argumenten heeft de fiscus geen belastingrecht en heeft het begrip “fraude” slechts betrekking op de acties van de kleptocraten zelf. U pleegt geen fraude wanneer u de tasjesdief onthoudt wat er nog in uw zakken zit.
Gubernatus stelt dat mensen zich met hand en tand moeten verdedigen tegen deze belastingpraktijken.
“Benadeling van medeburgers”. Het fiscale fraudebegrip wordt nog al eens propagandistisch ingezet. Er wordt dan gesproken van “het benadelen van de (mede)belastingbetaler”.
Dit zou waar kunnen zijn als de som van de overheidsuitgaven een vaststaand gegeven zou zijn, waar mensen niets aan kunnen veranderen. In dit geval zouden anderen inderdaad extra belast worden.
Wij allen weten echter dat dit niet zo is. De uitgaven breiden zich uit al naar gelang de beschikbare middelen. Daarbij is het in het belang van de kleptocraat om zo veel mogelijk uit te geven. Dit bestendigt hem in zijn rol.belastingcultus
dit gedrag van een geïnstitutionaliseerde criminele organisatie wordt door "weldenkende mensen" en in de main stream media en in het publieke debat verdedigd
mensen die zich verzetten worden lacherig weggehoond
het verdedigen van hoge belastingen is een cultus
persoonlijk denk ik dat discussieren zinloos is - een psychiatrische analyse van de masochistische verdedigers van administratieve slavernij is meer op zijn plaats




